Zintegrowane systemy monitoringu

Stosowanie systemów telewizji użytkowej (przemysłowej) w sposób istotny przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa. Ostatnio coraz większą popularnością cieszą się zintegrowane zestawy obserwacyjne składające się z kilku kamer (od 1 do 4) oraz z monitora z wbudowanym układem obróbki sygnałów wizyjnych. Oferowane są wersje z 4-krotnym przełącznikiem wizji, z "obrazem w obrazie" (PIP) oraz z poczwórnym dzielnikiem ekranu. Na rys.1. przedstawiono przykładowy monitor wraz z kamerą. Takie systemy obserwacyjne nadają się do samodzielnej instalacji i obsługi. Z powodzeniem mogą być stosowane do ochrony domu lub zakładu pracy. Mogą być bardzo przydatne w mniejszych przedsiębiorstwach zatrudniających niewielu pracowników. Właściciel może pracować w sąsiednim (oddalonym nawet o kilkadziesiąt metrów) pomieszczeniu obserwując równocześnie podległych pracowników i sytuację w sklepie lub zakładzie usługowym. W razie potrzeby (np. zwiększenie ruchu) może przejść i pomóc w obsłudze klientów. Swoje miejsce systemy takie znajdują również i w większych przedsiębiorstwach. Za pomocą 4 kamer telewizyjnych można obserwować nawet dużą powierzchnię sklepową, magazynową, czy też produkcyjną. Bez wątpienia systemy wizyjne poprawiają bezpieczeństwo i odstraszają potencjalnych rabusiów. Do kamer przeznaczonych do pracy w takich zintegrowanych systemach można podłączać również czujki alarmowe aktywizujące alarm lub uruchamiające magnetowid. Z analiz przeprowadzonych na Zachodzie wynika, że napady na firmy zabezpieczone kamerami zdarzają się znacznie rzadziej! Złodzieje wolą raczej obiekty bez zabezpieczeń... Możliwość podłączenia zapewnia właścicielowi spokojny wyjazd w podróż służbową. "Pańskie oko tuczące konia" pozostaje w firmie. Po powrocie zawsze można odtworzyć taśmę z nagraniem! Można tutaj oczywiście stosować magnetowid standardowy - wymaga on jednakże dosyć częstej wymiany kaset. Znacznie lepszym rozwiązaniem jest zastosowanie tzw. magnetowidu poklatkowego (Time Lapse Recorder) zapewniającego zapis nawet do kilkuset godzin. Taki tryb pracy magnetowidu można porównać do wykonywania serii zdjęć. Im większy czas pomiędzy poszczególnymi zdjęciami, tym dłuższy czas nagrywania. Przy odtwarzaniu otrzymuje się obraz w zwolnionym tempie. Równocześnie należy podkreślić, iż magnetowidy te wykorzystują kasety systemu VHS. Dzięki automatycznej ogniskowej oraz dużej czułości kamery dobrze przystosowują się do zmiennych warunków oświetleniowych. Duża rozdzielczość kamer i monitorów zapewnia ostry i wyraźny obraz. Ponadto kamery można instalować na zewnątrz (w specjalnych obudowach). Monitory zapewniają możliwość wyboru obrazów z poszczególnych kamer oraz ich przełączanie ręczne lub automatyczne. Funkcja "obraz w obrazie" umożliwia równoczesną obserwację obrazów z dwóch kamer, zaś dzielnik obrazu - obserwację obrazów z czterech kamer (ekran jest dzielony na cztery). Wbudowane w kamerach i monitorach mikrofony i przetworniki akustyczne (głośniki) umożliwiają odsłuch sytuacji w obserwowanym pomieszczeniu oraz dwukierunkowe prowadzenie rozmowy. Jakkolwiek integrowanie wielu urządzeń w jednej obudowie obniża koszty i czyni system poręczniejszym, to jednak ma też kilka wad. Po pierwsze bardzo często dzieje się to kosztem jakości. Po drugie w sposób zdecydowany ogranicza możliwości rozbudowy. Użytkownik jest później "przywiązany" do jednego zestawu. Po trzecie wreszcie są ograniczone możliwości zapisu i odtwarzania sygnału za pomocą magnetowidu. 2. Profesjonalne systemy obserwacyjne Wad takich nie mają systemy budowane z poszczególnych urządzeń, które dobiera się według konkretnych wymagań. A te mogą być w skrajnym przypadku różne dla każdej kamery. W skład systemów małej wielkości najczęściej wchodzą następujące urządzenia: - kamery z obiektywami, uchwytami mocującymi lub statywami, - przełącznik sekwencyjny lub dzielnik obrazu, - monitor. Schemat blokowy przykładowego systemu przedstawiono na rys.2. Przełączniki sekwencyjne umożliwiają zwykle przełączanie od 4 do 12 kamer. Przy takim rozwiązaniu najczęściej stosuje się monitor 12...15". Spotykane na rynku dzielniki obrazu umożliwiają podłączenie od 4 do 8 kamer. Do dzielników można podłączyć dwa monitory. Jeden z nich wyświetla równocześnie obrazy z kilku kamer (zatem musi być odpowiednio większy, np. 14...20"), drugi zaś służy do oglądania obrazu z dowolnie wybranej kamery. Takie rozwiązanie jest wygodne dla pracowników ochrony i dosyć często stosowane. Zarówno przy zastosowaniu przełącznika, jak i dzielnika najczęściej sygnał z jednego z wyjść jest doprowadzany do magnetowidu w celu rejestracji. W bardziej wymagających systemach obejmujących od 4 do 16 (nawet 32) kamer stosuje się już zamiast przełączników i dzielników obrazu multipleksery. Dzięki zastosowaniu układów synchronizacji znacznie łatwiejsze jest zapisywanie i odtwarzanie obrazów z wielu kamer za pomocą magnetowidów poklatkowych. Ponadto taki zapis zawiera znacznie więcej informacji. Dzięki synchronizacji zawsze zapisuje się wyraźne obrazy, podczas gdy w przypadku przełącznika sekwencyjnego pewną część zapisanych klatek będą stanowiły obrazy niezsynchronizowane (zapisane w trakcie przełączania). Zaawansowane technicznie multipleksery zapewniają również pracę w trybie przełącznika sekwencyjnego i dzielnika obrazu. Ponadto mają często wbudowane układy optycznej detekcji ruchu. Na stanowisku obserwacyjnym systemu z multiplekserem stosuje się z reguły dwa monitory, podobnie jak w przypadku zestawu z dzielnikiem. Jakkolwiek w omówionych powyżej systemach można było zastosować na stanowisku obserwacyjnym dwa monitory, to jednak w przypadku konieczności zorganizowania dwóch (lub więcej) stanowisk obserwacyjnych buduje się systemy bardziej rozbudowane. W przypadku konieczności doprowadzenia sygnałów do kilku stanowisk obserwacyjnych stosuje się albo specjalne przełączniki sekwencyjne sterowane za pomocą kilku klawiatur (2...4), albo też multiplekser z dodatkowym przełącznikiem. Wówczas wydziela się stanowisko główne, gdzie znajduje się multiplekser z magnetowidem, zaś do stanowisk pomocniczych doprowadza się sygnały z przełącznika sterowanego za pomocą klawiatur. Schemat blokowy systemu z multiplekserem oraz dwoma przełącznikami przedstawiono na rys.3. W przypadku dużych systemów obserwacyjnych stosuje się szyny krosowe zapewniające bezkonfliktowe doprowadzanie sygnałów nawet z kilkudziesięciu kamer do kilku stanowisk obserwacyjnych. W przypadku potrzeby stosuje się kamery umieszczane na głowicy obrotowej sterowanej zdalnie w pionie i poziomie lub pracującej automatycznie (tylko ruch poziomy). Kamerę można skierować na dowolnie wybrany obiekt. Ponadto kamery mogą być wyposażane w obiektywy ze zmienną ogniskową (zoom); regulowaną również za pomocą zdalnego sterownika. To z kolei umożliwia oglądanie wybranego obiektu w dowolnym przybliżeniu. Omówione tutaj systemy umożliwiają późniejszą rozbudowę poprzez zwiększenie ilości kamer, stworzenie kolejnych stanowisk obserwacyjnych. Stąd też należy w procesie planowania przyjmować urządzenia z pewną ilością wolnych wejść. Podczas projektowania systemu należy uwzględnić także możliwość późniejszego wprowadzenia rejestracji obrazu. W przeciwnym razie może być konieczna wymiana części urządzeń. Artykuł dostarczony przez firmę: AVAL Sp. z o.o.